سوالات اساسی همچنان باقی است: آیا ظهور هوش مصنوعی منجر به از دست رفتن مشاغل به صورت گسترده خواهد شد؟ آیا مدل «اخراج‌های مرتبط با هوش مصنوعی» که توسط غول‌های فناوری ایالات متحده پذیرفته شده است، به پاسخ استاندارد صنعت جهانی در دوران هوش مصنوعی تبدیل خواهد شد؟سال‌ها پیش، زمانی که ربات‌های صنعتی در مقیاس بزرگ وارد کارخانه‌ها شدند و جایگزین برخی از کارهای دستی شدند، نگرانی‌هایی درباره بیکاری گسترده وجود داشت، زیرا کارگران با تهدید جایگزینی روبه‌رو بودند. با این حال، واقعیت نشان داد که این نگرانی‌ها بی‌پایه بودند.چین، با تراکم ربات ۴۷۰ ربات به ازای هر ۱۰ هزار کارگر، که بسیار بالاتر از میانگین جهانی است، بیکاری گسترده‌ای را تجربه نکرد. در عوض، استفاده گسترده از ربات‌ها باعث بهبود قابل توجه اتوماسیون، راندمان تولید و کیفیت محصول شد و رقابت‌پذیری تولید چین را تقویت کرد.در عین حال، فرآیند اتوماسیون منجر به ایجاد انبوهی از مشاغل جدید در تحقیق و توسعه ربات (R&D)، تولید، نگهداری و ادغام سیستم‌ها شد. تجربیات گذشته به وضوح نشان می‌دهند که پیشرفت فناوری به خودی خود به معنای از دست دادن شغل نیست. جوهره آن در بهینه‌سازی و ارتقای روش‌های تولید است که در نهایت منجر به تکرار صنعتی و ایجاد مشاغل جدید می‌شود.همین منطق در مورد هوش مصنوعی نیز صدق می‌کند. به عنوان نیروی محرکه اصلی انقلاب فناوری و تحول صنعتی، حرکت رو به جلوی هوش مصنوعی برگشت‌ناپذیر است. درست مانند ربات‌های صنعتی در گذشته، هوش مصنوعی نیز به ناچار بر برخی از مشاغل سنتی تأثیر خواهد گذاشت. با این حال، باید روشن شود که «اخراج‌های مرتبط با هوش مصنوعی» تنها مسیر توسعه هوش مصنوعی نیستند و نباید آن‌ها را به عنوان «پاسخ استاندارد» در نظر گرفت.اقتصادهای مختلف جهان به طور فعال در حال توسعه صنایع هوش مصنوعی خود هستند. با توجه به تفاوت در شرایط ملی، ساختارهای صنعتی و جهت‌گیری‌های سیاسی، نتایج توسعه هوش مصنوعی قطعاً متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال، چین با ادغام عمیق هوش مصنوعی در صنایع مختلف، بخش‌های جدیدی مانند مراقبت‌های بهداشتی هوشمند، حمل و نقل هوشمند و کشاورزی هوشمند را ایجاد کرده است.این صنایع نه تنها به رونق زنجیره‌های صنعتی مرتبط کمک کرده‌اند، بلکه مشاغل جدیدی نیز ایجاد کرده‌اند. در سال‌های اخیر، طیف گسترده‌ای از حرفه‌های جدید مرتبط با هوش مصنوعی در چین ظهور کرده است که شامل تحقیق و توسعه فناوری، خدمات داده، کاربردهای محصول و تولید محتوا می‌شود.بنابراین، سناریوی «اخراج» در برخی از غول‌های فناوری ایالات متحده تنها به عنوان پاسخ به توسعه هوش مصنوعی نمی‌تواند تفسیر شود.در مواجهه با تغییرات ناشی از هوش مصنوعی، هر اقتصاد باید به شرایط خاص خود توجه کرده و مسیری را بررسی کند که نوآوری و ثبات را متعادل سازد، به گونه‌ای که بتواند توسعه هوش مصنوعی را ارتقا دهد و همزمان رشد مشاغل جدید را تقویت کند. به این ترتیب، هوش مصنوعی می‌تواند به یک محرک واقعی برای توسعه کیفی و بهبود رفاه عمومی تبدیل شود.