عضو هیئت‌مدیره فولاد آلیاژی مرکزی بافق با اشاره به برنامه احداث نیروگاه خورشیدی ۲۰۰ مگاواتی و به‌کارگیری غبارگیرهای پیشرفته گفت این شرکت رویکرد «فولاد سبز» را برای تأمین پایدار انرژی و حفظ محیط زیست در دستور کار قرار داده است.

به گزارش رویداد شرق ، علیرضا چایچی، عضو جدید هیئت‌مدیره شرکت فولاد آلیاژی مرکزی بافق، در نشست خبری بیست‌ودومین نمایشگاه متافو اعلام کرد این شرکت که با سهامداری «سنگ‌آهن مرکزی ایران – بافق» و بخش خصوصی شکل گرفته، حدود یک سال است فعالیت خود را آغاز کرده و هدف آن تولید انواع فولادهای پایه آلیاژی و مقاطع بیلت و چهارگوش در اشکال مختلف است. ظرفیت نهایی این مجموعه ۴۰۰ هزار تن در سال پیش‌بینی شده است.

تولید در سه فاز؛ از بلوم و بیلت تا مقاطع خاص

چایچی از برنامه‌ریزی برای راه‌اندازی خط تولید در سه فاز خبر داد. به گفته وی، فاز نخست به تولید مقاطع نیمه‌ساخته مانند بیلت و بلوم اختصاص دارد؛ در فاز دوم تجهیزات تخصصی از جمله واحدهای پالایش تحت خلأ (VOD/VAD) نصب خواهد شد؛ و فاز سوم شامل تولید مقاطع گرد، تسمه و چهارگوش به روش نورد است. این پروژه با ایجاد ۵۰۰ فرصت شغلی مستقیم و حدود ۵ هزار شغل غیرمستقیم همراه خواهد بود.

پیشرفت پروژه و زمان نخستین ذوب

عضو هیئت‌مدیره فولاد آلیاژی مرکزی بافق با اشاره به پیشرفت ۴۷ درصدی عملیات سیویل و سازه اظهار کرد: مجموع پیشرفت فیزیکی پروژه به ۳۱ درصد رسیده است. او اعلام کرد برنامه شرکت این است که طی ۱۸ ماه آینده نخستین ذوب انجام شود و کارخانه وارد مدار تولید گردد.

تفاوت فولاد آلیاژی و ضرورت نگاه تخصصی به بازار

چایچی با تأکید بر تفاوت‌های جدی میان فولادهای آلیاژی و فولادهای کربنی گفت این تفاوت‌ها شامل ترکیب شیمیایی، تجهیزات تولید، فناوری، کنترل کیفیت، بازار و خدمات پس از فروش است و بررسی تقاضای این محصولات نیازمند نگاه تخصصی‌تر است.

بازارهای هدف داخلی و صادراتی

وی در خصوص بازارهای صادراتی اظهار داشت: با وجود اینکه مصرف منطقه عمدتاً فولاد ساختمانی است، نزدیکی به ترکیه، عراق و کشورهای حاشیه خلیج‌فارس فرصت‌هایی برای صادرات ایجاد می‌کند. همچنین بازارهای اروپا، شرق آسیا و آسیای میانه به دلیل مصرف بالای فولادهای آلیاژی، از اهداف مهم صادراتی این شرکت خواهند بود. او افزود: تولید بیلت‌های گرد با قطر ۳۰۰ میلی‌متر برای نخستین بار، امکان حضور در بازارهای جدید و رقابتی را فراهم می‌کند.

فاصله ایران با استاندارد کشورهای صنعتی در تولید فولاد آلیاژی

چایچی با اشاره به نقش فولاد آلیاژی به‌عنوان شاخص توسعه صنعتی گفت: در کشورهای پیشرفته، ۱۲ تا ۱۵ درصد تولید فولاد مربوط به فولاد آلیاژی است اما این رقم در ایران تنها ۳ تا ۵ درصد است. او تأکید کرد که بخشی از نیاز کشور به‌صورت پنهان و از طریق واردات قطعات نیمه‌ساخته تأمین می‌شود و باید دانش تولید قطعات نیز در داخل تقویت شود.

صنایع مصرف‌کننده فولاد آلیاژی

به گفته وی، صنایع خودروسازی، نفت، گاز، پتروشیمی، ریلی، حمل‌ونقل و صنایع شیمیایی مهم‌ترین مصرف‌کنندگان فولاد آلیاژی هستند و بخش‌هایی مانند تولید لوله‌های بدون درز نیز به این محصولات وابستگی بالایی دارند.

تأمین تجهیزات خارجی و زمان‌بندی نصب

چایچی از خرید ۳ هزار تن تجهیزات وارداتی شامل کوره قوس الکتریکی، واحدهای پالایش تحت خلأ و ریخته‌گری مداوم خبر داد. این تجهیزات در ۸ محموله ارسال خواهد شد و نخستین محموله اخیراً به راه افتاده است. به گفته او، با ورود ۵۰ تا ۶۰ درصد تجهیزات، شرکت امیدوار است تا پایان اسفند یا اوایل فروردین وارد فاز نصب شود و با انجام تست‌ها، نخستین تولید کارخانه در اردیبهشت ۱۴۰۶ محقق گردد.

انعطاف‌پذیری بالا در تولید ۴۵۰ نوع فولاد

وی با اشاره به تنوع محصول گفت: این واحد قادر خواهد بود از فولادهای کم‌کربن تا فولادهای پایه کروم و در آینده کروم–نیکل را تولید کند. در مجموع تولید ۲۰ گروه فولادی و حدود ۴۰۰ تا ۴۵۰ گرید مختلف در برنامه قرار دارد.

تأمین انرژی پایدار با نیروگاه خورشیدی ۲۰۰ مگاواتی

او درباره برنامه شرکت برای تأمین انرژی پایدار گفت: علاوه بر ظرفیت ۸۰ مگاواتی موجود، طرح احداث نیروگاه خورشیدی ۱۸۰ تا ۲۰۰ مگاواتی در زمینی به مساحت ۳۰۰ هکتار در حال بررسی است. همچنین اتصال به نیروگاه سیکل ترکیبی نیز در دستور کار قرار دارد.

تأمین آب از منابع متنوع و تأکید بر محیط‌زیست

چایچی از پیش‌بینی سه مسیر تأمین آب شامل منابع محلی، آب شهری و طرح انتقال آب از دریای عمان خبر داد. وی با اشاره به شعار «صنعت سبز، فولاد سبز» گفت تجهیزات غبارگیر پیشرفته، سیستم‌های تصفیه و استفاده از آب بازیافتی در دستور کار قرار گرفته و ایجاد فضای سبز ۶ تا ۷ هکتاری نیز برنامه‌ریزی شده است.

ناترازی انرژی؛ تهدید جدی پایداری تولید

وی در پایان با اشاره به چالش‌های کلان صنعت فولاد اظهار کرد: ناترازی انرژی، پایداری تولید را دچار اختلال کرده است؛ به‌گونه‌ای که صنایع در تابستان با کمبود برق و در زمستان با محدودیت گاز روبه‌رو هستند و بحران آب نیز به مانعی جدی برای تولید تبدیل شده است.