این گفتگو نه تنها توقف درگیری فعلی میان دو همسایه غربی چین را کلید زد بلکه به جهانیان نشان داد که در حل تنش‌های پیچیده بین پاکستان و افغانستان، گفتگو و مذاکره تنها راه مناسب برای صلح است.دلایل ریشه‌دار درگیری پاکستان و افغانستان بسیار فراتر از اختلافات مرزی ساده است و از ترکیبی پیچیده از نارضایتی‌های تاریخی، معضلات امنیتی و فشارهای ژئوپلیتیکی ناشی می‌شود.در این پس‌زمینه پرتنش، نقش چین فراتر از فراهم کردن محلی برای گفتگوی دو طرف است. چین به عنوان همسایه نزدیک دو کشور که با هر دو روابط سازنده‌ دارد، بستری معتبر، بی‌طرف و قابل اعتماد به دو طرف ارائه داده که اولویت آن کاهش تنش، تشویق به گفتگو و تقویت اعتماد شکننده میان افغانستان و پاکستان است. این نشست تنها یک اقدام دیپلماتیک نمادین نیست، بلکه اقدامی ملموس با هدف ایجاد ثبات در منطقه‌ای بی‌ثبات است.هم پاکستان و هم افغانستان به طور فزاینده‌ای دریافته‌اند که تکرار چرخه‌های خشونت تنها باعث تشدید ناامنی می‌شود و همزمان، میانجیگری چین به تغییر تمرکز دو طرف از رویارویی به گفتگو کمک کرده است.مهمتر از همه، مذاکرات اورومچی بازتابی دیگر از ابتکار امنیت جهانی پیشنهادی چین است که از مسیری جدید برای برقراری امنیت با محوریت گفتگو به جای رویارویی، مشارکت به جای اتحاد و همکاری برد-برد به جای بازی مجموع صفر حمایت می‌کند. درست است که کشورها همسایگان خود را نمی‌توانند انتخاب کنند، اما انتخاب نحوه تعامل با آنها در اختیار خودشان است.بدون شک مسیر پیش رو پرچالش است اما مذاکرات اورومچی مسیری را گشوده که اگر با دقت پیش برده شود، می‌تواند به صلح پایدار بیانجامد.